Genia Averbuch

Genia Averbuch was een Israelisch architect. Ze werd geboren in Smila, dat zich destijds bevond in Keizerrijk Rusland. Twee jaar later emigreerde het gezin naar Tel Aviv, in voormalig Palestina. Averbuch groeide hier op en studeerde aan het Hebreeuwse Herzliya Gymnasium. In 1926 volgde ze de opleiding architectuur aan de Regia Scuola di Architettura in Rome. Ze zette haar studie voort in België en behaalde in 1930 een diploma aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel. Ze was een van de eerste vrouwen die tot op heden bekendstaan als afgestudeerde architecten in België.

Ze begon in 1930 haar architectuurcarrière in Tel Aviv, eerst bij het Joods Agentschap en daarna in een eigen bureau met Shlomo Ginsburg. Vanaf 1932 leidde ze samen met ingenieur Zalman Baron een praktijk, waarmee ze tot in de jaren 1970 actief bleef. Ze ontwierp vele woongebouwen in Tel Aviv, waaronder in de latere Witte Stad (UNESCO-werelderfgoed). In 1935 trouwde Averbuch met Haim Elperin, de eerste politiecommissaris van Tel Aviv en een van de oprichters van het Israëlische Rode Kruis. Hun enige zoon Daniel werd geboren in 1936. Averbuch won in 1939 de prijsvraag voor Beit ha-Halutzot, waarmee haar langdurige samenwerking met vrouwenorganisaties begon. Tussen 1939 en 1955 realiseerde zij talrijke sociale instellingen voor vrouwen en kinderen. In de jaren 1960 ontwierp ze bovendien twee synagogen en werd daarmee de tweede vrouw in Israël die zulke opdrachten kreeg. Ze groeide uit tot een symbool van de modernisering van Tel Aviv. In 2014 werd een plein in de stad naar haar vernoemd.