Miet Smet

Miet Smet studeerde af als maatschappelijk assistent aan de Katholieke Sociale Hogeschool Gent, waarna ze op vraag van Jozef Zwaenepoel in 1964 aan de slag ging bij studiegroep Mens en Ruimte. Tussen 1964 en 1971 werkte ze er als wetenschappelijk medewerker. Ze werkte er mee aan het ontwerpen van de gewestplannen van Turnhout, Leuven, Tienen-Landen en Halle-Vilvoorde-Asse. Ze verrichtte studiewerk voor de opmaak van gewestplannen, gemeentelijke ontwikkelingsplannen en de inplanting van culturele centra en bejaardenhuisvesting. Verder had ze contacten met gemeentebesturen en gaf ze lezingen over de betekenis van ruimtelijke ordening en grondbeleid aan burgemeesters en schepenen.
Smet stond ook mee aan de wieg van heel wat actiegroepen die zich inzetten voor de bescherming van het leefmilieu. In 1969 zorgde ze mee voor de stichting van vzw Durme, een actieve en strijdbare natuurbeschermingsvereniging in de regio Lokeren. Als vzw met rechtspersoonlijkheid kon de vereniging, die trouwens nog steeds actief is, klachten indienen en zich burgerlijke partij stellen om de natuur optimaal te beschermen. In 1970 stichtte Smet samen met Roel de Jong en Hugo Van Landeghem het Actiecomité tot Beveiliging van het Leefmilieu op Linkeroever en in het Waasland (ABLLO), waarvan ze tot 1976 voorzitster zou zijn. In deze functie was ze in 1971 betrokken bij de oprichting van de overkoepelende organisatie Bond Beter Leefmilieu (BBL): de op 25 september 1971 opgerichte organisatie werd beheerd door de verantwoordelijken (voorzitters, secretarissen, enzovoort) van de belangrijkste verenigingen voor natuurbehoud binnen de koepelorganisatie. Als voorzitster van ABLLO speelde Miet Smet dus tot 1976 een rol in het beheer van de BBL.
In 1971 verliet Smet Mens en Ruimte, en ging ze als adviseur aan de slag bij de Intercommunale Dender, Durme en Schelde. Die organisatie verliet ze in 1972 om een politieke carrière voor de CVP te beginnen. Bij de CVP-Jongeren, waar ze al sinds 1969 lid van was, had ze zich nog voornamelijk bezig gehouden met gemeentelijk beleid, ruimtelijke ordening en leefmilieu. Als politica richt ze zich echter meer op de thema's feminisme en gelijke kansen. Zo stichtte ze binnen de CVP de werkgroep Vrouw & Maatschappij en was ze voorzitster van de Commissie Vrouwenarbeid. Vanaf 1978 tot 1995 zetelde Smet in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Tussen 1985 en 1992 was ze Staatssecretaris voor Leefmilieu en Maatschappelijke Emancipatie. Tussen 1992 en 1999 was Smet Minister van Arbeid en Tewerkstelling, belast met het gelijkekansenbeleid.
Als Staatssecretaris voor Leefmilieu legde Smet in januari 1993 de Wet op het vorderingsrecht voor milieuverenigingen voor. Door het Eikendael-arrest uit 1982 was het voor milieuactiegroepen bijzonder moeilijk geworden om wantoestanden aan te klagen in de rechtbank, omdat de aanklager na dat arrest een 'persoonlijk en rechtstreeks belang' in de zaak moest hebben. Door de nieuwe wet die Smet voorstelde konden milieuverenigingen de stopzetting vorderen van daden die een inbreuk waren op de milieuwetgeving of die een ernstige bedreiging vormden voor het leefmilieu. De wet maakte de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg bevoegd om op te treden tegen een bedreiging van het leefmilieu. Het zorgde voor enkele ophefmakende uitspraken, maar een aantal bedrijven van wie de activiteiten stopgezet werden, gingen in beroep, stelden zich burgerlijke partij tegenover de milieuverenigingen die de stopzetting vorderden en eisten grote schadevergoedingen. Door deze slechte ervaringen, werd het milieuvorderingsrecht minder gebruikt. Het was ook enkel van toepassing op burgerlijke zaken en geen oplossing voor de restrictieve rechtspraak van de Raad van State, die nog steeds de Eikendael-doctrine moest volgen.
In 1994 gaf Miet Smet, toenmalig minister van Tewerkstelling en Arbeid en belast met het Gelijke Kansenbeleid, Els Huigens de opdracht om een toetslijst sociale veiligheid voor stations en stationsomgevingen op te stellen. In 1996 werd de toetslijst officieel gepubliceerd door het kabinet van minister Smet.