Paul Akkermans

Paul Akkermans volgde in 1979 Mark Eyskens op als Staatssecretaris voor Ruimtelijke Ordening (gecombineerd met Streekeconomie en Vlaamse Zaken). In deze functie overzag hij de goedkeuring van de laatste gewestplannen. Na hun ambtstermijn werden de drie staatssecretarissen die de gewestplannen goedkeurden, Luc Dhoore, Marc Eyskens en Paul Akkermans, in beschuldiging gesteld van fraude bij de opmaak van de plannen. In 1981 werd er een onderzoek geopend, later volgde er een proces, maar in 1994 werden de drie politici vrijgesproken wegens het verstrijken van de verjaringstermijn.
Paul Akkermans was tussen 1981 en 1985 ook de eerste gemeenschapsminister van Ruimtelijke Ordening, Landinrichting en Natuurbehoud. In die bevoegdheid zette hij een campagne op over herwaarderingsgebieden. Daarbij voorzag hij een sociale stads- en dorpsherwaardering, die in twintig jaar echter grotendeels bij het formuleren van voornemens bleef. Er werd namelijk voor het hele project slechts 450 miljoen BF uitgetrokken, die onder alle projecten te verdelen waren. De lijst kleinschalige herwaarderingsgebieden was echter indrukwekkend lang: in 1988 waren er 140 projecten erkend; en ondanks een projectstop onder minister Ward Beysen waren dat er op het einde van de jaren 1990 toch 151. Het project leidde tot weinig resultaten, op enkele herinrichtingen van het publieke domen na. Wel nieuw aan de herwaarderingsprojecten was hun participatief karakter: zowel bewoners, betrokkenen als belanghebbenden mochten inbreng leveren. Het leidde tot de oprichting van allerlei inspraakregelingen, overleg-, adviescommissies en stuurgroepen. Daarbij waren, naast het gemeentebestuur zelf, vaak ook de sociale huisvestingssector, het OCMW, het buurtcomité en tal van andere organisaties zoals vakbonden, middenstandsorganisaties en de kamer van koophandel, betrokken bij het opstellen van herwaarderingsprogramma's.