Isia Isgour

Deze modernistische architect, geboren in Rusland (1913) maar vanaf 1935 in België en er actief tot 1967, heeft een gevarieerd en rijk oeuvre nagelaten waarvan het zwaartepunt te situeren is in de Limburgse mijnstreek en in de jaren 1950 en 1960. Isia Isgour volgde architectuur aan KASK Brussel tussen 1931 en 1935, en stedenbouw aan de ULB tussen 1939 en 1947. Hij werkte vaak in opdracht van de mijnmaatschappijen (cités, ingenieurswoningen, mijngebouwen...) maar ook voor de verschillende mijngemeentes (scholen, sportinfrastructuren). Het sanatorium Sint-Barbara voor zieke mijnwerkers opgericht in de bossen van Lanaken is zijn meest opgemerkte realisatie.

Tentoonstelling over zijn werk (met foto's, plannen en tekeningen, computersimulaties, architectuurroutes,...) in het voormalige mijngebouw van Houthalen-Helchteren, georganiseerd door vzw culturele centra Houthalen-Helchteren, 4 juni-4 juli 1999. In 2008 gaf het Centrum Vlaamse Architectuurarchieven een publicatie 'focus architectuurarchieven' uit over Isia Isgour en zijn oeuvre.