Georges Holvoet

De familie Holvoet bekleedde sinds de 18de eeuw een vooraanstaande positie binnen de Belgische magistratuur. Ook Georges Holvoet, geboren in 1874, studeerde rechten en werd, in 1899 substituut-procureur des konings in Brussel. In 1911 werd hij procureur des konings om begin 1922 te worden aangesteld tot advocaat-generaal bij het hof van Cassatie.
Nauwelijks 22 maanden na zijn benoeming, werd Holvoet in november 1923 de opvolger van de plots overleden Antwerpse gouverneur Gaston van de Werve et de Schilde. Deze keuze was zeer onverwacht omdat Holvoet uit de gerechtelijke wereld kwam en nauwelijks banden had met de stad of de provincie Antwerpen. Hij was de eerste gouverneur sinds Jules Malou (1844-1845) die niet uit de provincie Antwerpen afkomstig was. Holvoet was wel in Antwerpen geboren, maar korte tijd later verhuisden zijn ouders naar Brussel. Als edelman paste Holvoet dan weer wel in het aristocratische, Franstalige en katholieke profiel van zijn voorgangers. Zijn echtgenote, Gabriëlle Cogels, was bovendien een dochter van oud-gouverneur Fredegand Cogels. Gouverneur Holvoet spande zich vooral in voor eeen aantal grote veeleer technische dossiers. Zo ijverde hij van bij zijn aanstelling voor de verdere verbetering van de drinkwatervoorziening in de provincie in de schoot van de Provinciale en Intercommunale Drinkwatermaatschappij van de Provincie Antwerpen (PIDPA). Hij werd voorzitter van de Intercommunale Maatschappij van de Linker Scheldeoever (IMALSO), die in 1932 een voetgangers- en autotunnel opende onder de Schelde. De gouverneur nam het voortouw bij de oprichting van het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen (1931). Holvoet was ook de eerste gouverneur die als bemiddelaar optrad bij sociale conflicten in de Antwerpse haven. Dat gebeurde voor het eeerst tijdens de grote havenstaking van 1928. In 1929 werd Holvoet voorzitter van het Nationaal Komitieit voor de Antwerpse Haven, waarin vertegenwoordigers van arbeiders en patroons zetelden. Tussen 1923 en 1939 was Holvoet voorzitter van de Studie-Commissie tot inrichting der Antwerpsche agglomeratie. In 1937 verscheen zijn werk over grote stedelijke agglomeraties, waarin hij voorstelde om in de grote agglomeraties een ‘Intercommunale Raad’ op te richten, bestaande uit de burgemeester van de kernstad en afgevaardigden van de omliggende gemeenten. Die raad zou onder meer bevoegd worden voor ruimtelijke ordening.
Na de inval van de Duitse troepen verliet Georges Holvoet in mei 1940 Antwerpen. Hij werd vervangen door een oorlogsgouverneur, Jan Grauls, die in 1942 opgevolgd werd door Frans Wildiers. Holvoet week aanvankelijk uit naar Frankrijk, maar keerde in september 1940 reeds terug naar België en vestigde zich in Brussel. Op 4 september 1944 hernam hij zijn ambt als gouverneur van Antwerpen. Holvoet verliet Antwerpen definitief na zijn benoeming tot kabinetschef van prins-regent Karel op 22 september 1944. Hij overleed in 1967.