Marcel Boulengier

Marcel Boulengier werd op 13 juni 1909 geboren in Jurbeke. Zijn ouders waren Auguste en Marie Alphonsine Vilain. Hij studeerde Architectuur aan de Academie voor Schone Kunsten in Bergen waar hij in 1930 summa cum laude afstudeerde. Hij werkt als zelfstandig architect in Brugge tussen 1932 en 1938 en realiseerde enkele modernistische huizen in de stijl van de Haagse School in Brugge en Gent. Hij ontwierp onder andere twee huizen in de Scheldestraat (nr128 en 130) in Gent en twee huizen in Brugge, (Gérard Davidstraat 11 en Elf Julistraat 48). In 1938 verhuisde hij naar Leuven.

In 1939 doet hij zijn intrede in het leger en verhuist met zijn familie naar Congo om te werken als stedenbouwkundige en architect ‘La Force Publique’.
Tussen 1946 tot 1947 keert hij samen met zijn familie kortstondig terug naar België (Brugge) waar hij enkele maanden bij de meubel- en decoratiewinkel Vanderborght Fréres sa in Brussel werkt.

Nadien keert hij terug naar Congo. In 1947-1950 ontwerpt hij plannen voor de bouw van militair kamp en school in Kananga (toen: Luluabourg)
In 1950 neemt hij ontslag uit het leger en richt hij zijn eigen architectenbureau op in Kinshasa (toen: Kinza)

Op vraag van de Universiteit van Leuven bouwt hij de universitaire cité Lovanium in Léopoldville (nu: Kinshasa) inclusief de universitaire klinieken en de parochiekerk (1950-1960). Hij ontwerpt ook plannen voor verschillende grote gebouwen in Kinshasa, soms in samenwerking met Belgische architecten waaronder Marcel Lambrichs en Georges Riquier die hem vanuit België als medewerker aanstelden. Zo was hij als architect betrokken bij de bouw van ‘Palais de la Nation’ (1957-) samen met Lambrichs. Hij bouwt ook verschillende woonhuizen in Parc Joly (het voormalige Parc Hembise). Andere realisaties in Congo zijn de bouw van kantoren van de Banque Nationale du Congo-Belge et Ruanda-Urundi’ in het huidige Kinshasa (1956-1957) en A.M.I. (1959).

Na de onafhankelijkheid van Congo in 1960 bleef hij actief in de regio, maar hij verhuisde met zijn bureau terug naar België, eerst in Bergen en later in Elsene. In België ontwierp hij o.a. de Faculteit Geneeskunde - Universitaire Kliniek Saint-Luc in Woluwé (i.s.m. Henri Montois) en Saint-Joseph in Bergen. Hij ontwierp ook hotels, administratieve gebouwen (Bureaux Belref en het kantoor en het hoofdkantoor van Rotary Nozzle, Rue de Rivièrette, 100 7330 Saint-Ghislain (1972)) en woningbouwprojecten. In totaal realiseerde hij een 150-tal projecten.

In 1956 werd hij door Houyoux-Diongre, hoofdarchitect van de Koloniale sectie van Expo 58 in Brussel aangesteld als architect van een van de vijf koloniale paviljoenen, naast Ricquier, Strebelle, Lambrichs en Blomme.